Obezite tedavisinde son yıllarda kullanılan zayıflama iğneleri, birçok hastada vücut ağırlığının yüzde 15 ila 20’sine kadar kayıp sağladı. Ancak tedavi bırakıldığında verilen kiloların geri alınması önemli bir sorun olarak öne çıkıyor. Yeni bir araştırma ise iğne tedavisinden sonra günlük hap kullanımına geçişin, kaybedilen kilonun büyük bölümünün korunmasına yardımcı olabileceğini ortaya koydu. Uzmanlar, bu yaklaşımın daha pratik, daha düşük maliyetli ve daha geniş kitlelere ulaşabilecek bir tedavi modeli sunabileceğini belirtiyor. Araştırmada özellikle GLP-1 sınıfındaki ilaçların enjeksiyon formundan ağızdan alınan hap formuna geçişinin uzun vadeli kilo kontrolü üzerindeki etkileri incelendi. Elde edilen bulgular, obezite tedavisinde yeni bir dönemin kapısını aralayabilecek nitelikte değerlendiriliyor.

Günlük Hapa Geçişte Dikkat Çeken Sonuçlar

Araştırmada incelenen orforglipron adlı günlük GLP-1 hapı, obezite ya da kilo ile ilişkili sağlık sorunu bulunan yetişkinlerde test edildi. Daha önce tirzepatid kullanan hastaların günlük hapa geçtikten sonra verdikleri kilonun yaklaşık yüzde 75’ini koruyabildiği görüldü. Plasebo grubunda bu oran yüzde 49 seviyesinde kaldı. Semaglutid kullanan hastalarda ise günlük hapla kilo koruma oranı yaklaşık yüzde 80 olarak ölçülürken, plasebo grubunda bu oran yüzde 38’e düştü.

Araştırmacılar, yalnızca kilo kaybının değil; kan basıncı, kolesterol ve kan şekeri kontrolündeki iyileşmelerin de büyük ölçüde sürdüğünü belirtti. Uzmanlara göre obezite, tip 2 diyabet, kalp-damar hastalıkları ve uyku apnesi gibi birçok sağlık sorunuyla bağlantılı olduğu için tedavi süreci uzun vadeli planlanmalı.

Yan Etkiler Ve Uzman Uyarıları

GLP-1 sınıfındaki ilaçların bulantı, kabızlık, ishal, kusma ve mide-bağırsak şikayetleri gibi yan etkilere yol açabileceği ifade ediliyor. Ayrıca pankreas, böbrek ve tiroidle ilgili riskler açısından doktor değerlendirmesi gerekiyor. Uzmanlar, bu tür ilaçların hekim kontrolü olmadan kullanılmaması gerektiğini vurguluyor.

Günlük hap formunun enjeksiyonlara göre üretim, saklama ve dağıtım açısından daha avantajlı olabileceği belirtilirken, tedavinin yaşam tarzı değişiklikleriyle birlikte planlanmasının önemine dikkat çekiliyor. Araştırma, kilo kaybının korunmasına yönelik umut verici sonuçlar sunsa da her hastada aynı etkinin görülmeyebileceği belirtiliyor.